معمول است که برای 1 دادن به همدیگر از روشنایی 1 حرف می زنیم و امروز را اگرچه سخت و زجرآور باشد به امید فردا چون می گذرد سخت نمی گیریم .
حرف این است که زندگی همین لحظه ها و آنات است که بی هیچ برداشتی می گذرد و ما همچنان به امید فردایی بهتر زجر و ننگ امروز را تحمل می کنیم ولی باید نهیب بر آوریم که حال امروز را باید خوب کنیم و نیامده را به تصور خوب و خوش به تصویر نکشیم .
فردا همان امروز است که دیروز به امیدش نشستیم و باید حواسمان باشد که چگونه روزگار می گذرانیم ....
برچسب:
نویسنده: ساحل رحیمی